( 1882 ) لَا بِتَفْرِيقِ آلَةٍ : نه با گشودن پلكها . ( 1883 ) الْبَائِن : منفصل و جدا ( از پديده‌ها ) . ( 1884 ) مَنْ وَصَفَهُ : كسى كه او را ( به كيفيت ممكنات ) وصف كند . ( 1885 ) لَاحَ : آشكار شد . ( 1886 ) الْغِيَر : دگرگونى و تغييرات زمانه . ( 1887 ) جِمَاع : مجموعه . ( 1888 ) مَرَابِيع : جمع مرباع ، محلهايى كه در اول بهار گياهش مىرويد . ( 1889 ) احْمى : منع كرد ، « احمى المكان » : آن مكان را ممنوع ساخت و نزديك شدن به آن را منع كرد . خطبهء 153 ص 152 ف ( 1890 ) المَغَاوِي : جمع مغواة ، شبهاتى كه انسان را به راه غير حق بكشاند . ( 1891 ) فَامْهَد : بگستر ، مهيا ساز . ( 1892 ) يَعُرُّ : عيب مىگيرد . ( 1893 ) يَسْتَنْجِحُ حَاجَةً : رفع حاجتش را طلب مىكند . ( 1894 ) مُسْتَكِينُون : خاضع و فروتن . خطبهء 154 ص 153 ف ( 1895 ) النَاظِر : چشم ، مردمك چشم . ( 1895 ) نَاظِرُ الْقَلْب : چشم دل ، مقصود بصيرت قلبى است . ( 1896 ) الْغَوْر : زمين گود و پست . ( 1897 ) النَجْد : زمين بلند و مرتفع . ( 1898 ) ارَزَ المُؤْمِنُون : مؤمنان كناره گرفتند و خانه نشين شدند . ( 1899 ) الشِعَار : لباس زيرين ، مقصود كسانى هستند كه تماس نزديك با پيامبر داشتند . ( 1900 ) الْكَرَائِم : جمع كريمة ، مقصود آياتى است كه در مدح آن بزرگواران نازل شده . خطبهء 155 ص 154 ف . ( 1901 ) انْحَسَرَتْ : وامانده شد . ( 1902 ) عَشِيَتْ : ضعيف و كم سو شد . ( 1903 ) سُبُحَات : انوار . ( 1904 ) ائْتِلاق : لمعان ، درخشش . ( 1905 ) اسْدَافُ ظُلْمَتِهِ : تيرگى و تاريكى شديد شب . ( 1906 ) دُجُنَّة : تاريكى ، غسق الدّجنّة : شدت تاريكى . ( 1907 ) اوْضَاح : جمع « وضح » ، سپيدهء صبح . ( 1908 ) الْضِبَاب : جمع « ضبّ » ، سوسمارها . ( 1908 ) الْوِجَار : لانه .